กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 754 อย่าขาดความระแวดระวังผู้อื่น
พอพูดถึงขนาดนี้แล้ว ฉินหยางก็ไม่ได้เอ่ยอะไรอีก
แต่พอตกกลางคืน หลินชูเซี่ยอาบน้ำล้างหน้าเสร็จเดินเข้าห้อง ก็เห็นฉินหยางมีสีหน้าเรียบเฉย ริมฝีปากบางเม้มแน่น
เห็นเขาทำท่าแบบนี้ หลินชูเซี่ยก็รู้ว่าเขามีเรื่องไม่สบายใจ
หลินชูเซี่ยเปิดผ้าห่มแล้วขึ้นเตียง ก่อนเหลือบมองเขาพลางถามว่า “เป็นอะไรไป ยังไม่วางใจเรื่องที่ฉันต้องเดินทางไปทำงานอีกหรือ?”
ตลอดหลายปีมานี้ หลินชูเซี่ยเดินทางไกลอยู่ครั้งเดียว ก็คือตอนไปเมืองหรงเฉิงเพื่อส่งสินค้าให้ห้างเสื้อผ้า
บังเอิญว่าครั้งนั้นเกิดเหตุขัดข้องระหว่างทาง
ตอนแรกหลินชูเซี่ยไม่ได้บอกฉินหยาง เพราะกลัวเขาเป็นห่วง