กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 749 หมาตกอับ
หลินชูเซี่ยขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม “เรียกฉันว่าหลินชูเซี่ยเถอะ ฉันไม่ได้สนิทกับนายขนาดนั้น ยิ่งไม่มีทางแนะนำอะไรให้หลินเจียอี๋ ฉันยังมีธุระ ขอตัวก่อน”
พูดจบเธอก็เดินอ้อมหลี่กวงหย่วนตรงไปยังรถจี๊ป
หลี่กวงหย่วนยังอยากขวางเธอ แต่เงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งมายืนอยู่ตรงหน้าเขา
เงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาคู่หนึ่งที่เย็นเยียบ
“นายเป็นใคร? ฉันเป็นญาติของหลินชูเซี่ย ยังมีเรื่องที่คุยกับเธอไม่จบ”
“แมลงอย่างแกก็มีสิทธิ์คุยกับเธอหรือ? แกเป็นญาติแบบไหนกัน ดูไม่ออกหรือว่าเธอรำคาญจนไม่อยากสนใจแก?”
“นาย…”
หลี่กวงหย่วนไม่คิดว่าผู้ชายคนนี้จะพูดจาหยาบคายขนาดนี้