กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 744 เกี่ยวดองกัน
ซุนกั๋วต้งมองเข่งผักนั้นแล้วขมวดคิ้ว แต่จะให้ใส่กลับคืนก็ดูท่าจะไม่เหมาะ
ถ้าเป็นคนอื่น ซุนกั๋วต้งคงช่วยไกล่เกลี่ยตรงกลาง ยอมลดราคาสองเฟินหรืออะไรสักอย่าง แล้วผักพวกนี้ก็คงขายออก
แต่คำพูดของฉินเหวินเมื่อครู่ไม่น่าฟังเกินไป เขาจึงไม่อยากยุ่งแล้ว
ไม่เพียงไม่ยุ่ง เขายังจะเข้าข้างคนซื้อผักด้วย
ฉินเหวินยอมได้ที่ไหน พอเห็นว่ากำลังจะทะเลาะกัน หลี่กวงหย่วนก็เดินออกมา
“พอแล้ว พอแล้ว ทุกคนใจเย็นก่อน ผมเอาผักนี่เอง”
พอมีคนรับเผือกร้อนนี้ไป คนซื้อผักเมื่อครู่ก็ยินดีอยู่แล้ว