กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 742 สมมติว่าหลินชูเซี่ยเป็นภรรยาของเขาจริง ๆ
“กวงหย่วน ร้านของเราเล็กเกินไป ทุกวันยังมีคนมาต่อแถวกันเยอะ ฉันอยากเปิดร้านเพิ่มอีกแห่ง ถึงตอนนั้นนายดูแลร้านหนึ่ง ฉันดูแลอีกร้าน แล้วจ้างพนักงานอีกสักสองสามคน วันหนึ่งก็จะหาเงินได้เป็นสองเท่า พอถึงต้นฤดูใบไม้ผลิปีหน้า เราก็ปรับปรุงบ้านได้แล้ว ถึงตอนนั้นเราจะสร้างบ้านอิฐเขียวหลังคากระเบื้องหลังใหญ่ ดูสิว่าใครในหมู่บ้านเสี่ยวชิงซานยังจะกล้าดูถูกนาย”
“กวงหย่วน เอกสารทางบริษัทอาหารจัดการเรียบร้อยแล้ว ต่อไปแม้แต่นายอำเภอเจอนาย ก็ต้องเรียกนายว่าผู้อำนวยการโรงงานหลี่…”
“กวงหย่วน…”
“กวงหย่วน…”
“หลินชูเซี่ย…”
……
“เฮือก…”