กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 711 มากับฉัน
หวังเทียนอวี่ชะงักไป ก่อนจะมองตามสายตาเธอไป แล้วก็เห็นคนงานขนปูนที่มอมแมมคนนั้น
เขาถามอย่างไม่แน่ใจ “ประธานหลิน หมายถึงผู้ชายที่ถอดเสื้อคนนั้นหรือครับ?”
“ใช่ ไปเรียกเขามา”
แม้หวังเทียนอวี่จะไม่เข้าใจว่าประธานหลินเรียกคนงานขนปูนมาทำไม แต่ก็วิ่งเหยาะ ๆ ไปหา
หลินชูเซี่ยเห็นกู้เผิงชะงักไปตอนหวังเทียนอวี่เรียกเขาไว้ พอได้ยินอีกฝ่ายพูดอะไรบางอย่าง เขาก็หันมามองทางเธอแวบหนึ่ง
หลินชูเซี่ยสบตาเขาแล้วพยักหน้าให้เล็กน้อย
กู้เผิงเบือนสายตาหนีอย่างไร้อารมณ์ พูดอะไรกับหวังเทียนอวี่อีกสองสามประโยค แล้วหวังเทียนอวี่ก็วิ่งกลับมาก่อน