กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 691 กำเริบกันใหญ่แล้ว
จวงหยางชะงักฝีเท้า ก่อนเปลี่ยนทิศทาง “พอดีฉันก็อยากเดินให้สร่างเมาเหมือนกัน”
ฉินฮั่นเห็นชายที่ตามมาด้วยแล้วถึงกับพูดไม่ออก สายตาขอความช่วยเหลือมองไปทางฉินหยาง
ถึงจะยังไม่รู้ว่าพวกเขาจะมีโอกาสลงมือหรือเปล่า แต่สิ่งที่กำลังจะทำก็เป็นเรื่องที่เปิดเผยไม่ได้ แล้วหมอนี่ตามมาด้วยจะหมายความว่ายังไง?
อีกฝ่ายเป็นถึงผู้บังคับบัญชาบริษัทใหญ่ เป็นคุณชายแห่งตระกูลจวง
ฉินหยางไม่แม้แต่จะปรายตามองพวกเขา
เอาเถอะ อยากตามก็ให้ตาม
ยังไงก็เป็นพี่เขยของน้องรอง เขาเองยังไม่ว่าอะไรเลย
…………………………
ค่ำคืนในฤดูหนาว ลมเหนือพัดหวีดหวิวผ่านตรอกซอกซอย แสงจันทร์สาดลงบนพื้นดิน ทอประกายเย็นเยียบ