กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 675 มีพยาน
เถียนเฉี่ยวเฟิ่งไม่เคยเห็นผู้หญิงที่ดูเปล่งประกายขนาดนี้มาก่อน ไม่เพียงหน้าตาสวย สิ่งที่หาได้ยากยิ่งกว่าคือราศีของเธอ
ราวกับอยู่เหนือกว่าคนอื่น พวกเขาทำได้เพียงเงยหน้ามองเธอ
เธอเริ่มเข้าใจคำพูดเหล่านั้นของคนคนนั้นขึ้นมาบ้างแล้ว
เธอกำมือแน่น ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตา “ขอโทษ พวกคุณอย่าทะเลาะกันเลย เรื่องนี้เป็นความผิดของฉันก็ได้ไหม? ไม่เกี่ยวกับใครทั้งนั้น อย่าพูดกันอีกเลย”
“ทำไมจะไม่เกี่ยวกับเขา? เธอกล้าพูดไหมว่าจดหมายนี่ไม่ได้เขียนให้เขา? ในนี้มีชื่อเขาอยู่ชัด ๆ อย่าคิดว่าพอเผาจดหมายทุกฉบับที่เขาเขียนให้แล้วพวกเราจะไม่รู้อะไรเลย ถ้าเขาไม่เขียนจดหมายถึงเธอ แล้วคำพูดพวกนี้เธอพูดกับผีหรือไง?”