กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 658 ดื้อรั้นเหมือนแม่ไม่มีผิด
ท่านผู้เฒ่าเฮ่อไม่คิดเลยว่าเธอจะอุ้มเด็กมายื่นให้ตาเฒ่าอย่างเขาอุ้มดื้อ ๆ ทำเอาเขาชะงักไปชั่วขณะ
กระทั่งหลินชูเซี่ยเตือนว่า “อาจารย์อุ้มให้ดี ถ้าทำหลานศิษย์ซุนของอาจารย์ตก อาจารย์ต้องรับผิดชอบ”
ท่านผู้เฒ่าเฮ่อถึงได้สติกลับคืนมา พลางรับคำซ้ำ ๆ “เออ ๆ ไม่ตกหรอก ไม่ตก ต่อให้กระดูกแก่ ๆ ของฉันหักกระจาย ก็ไม่มีทางทำหลานชายของฉันตก…”
พูดถึงท้ายประโยค เสียงของเขาก็สะอื้นขึ้นมาแผ่วเบา
เพื่อไม่ให้ใครสังเกตเห็น ท่านผู้เฒ่าเฮ่อจึงก้มหน้า ทว่าสายตากลับสบกับแม่หนูน้อยในอ้อมแขนอยู่ตลอด อีกฝ่ายก็ยิ้มยิงฟันให้เขาอีกครั้ง
ท่านผู้เฒ่าเฮ่อกลั้นไม่อยู่ ขอบตาแดงก่ำขึ้นมาอีก