กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 655 แม่หนู
หม่า ซู่อวิ๋นรู้สึกเหมือนถูกทรมานจนแทบเอาชีวิตไม่รอด เธอฝืนรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลือ ขยับริมฝีปากแห้งผากถามว่า “ลูกชายฉันไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
หมอตำแยเองก็ถูกทรมานจนหมดความอดทนไปนานแล้ว
ทำคลอดมาหลายปี เธอยังไม่เคยเจอใครที่ทั้งเรื่องมากทั้งร้องโวยวายเก่งเท่าหม่า ซู่อวิ๋น
เธอร้องเรียกทีละเสียงตั้งแต่กลางวันยาวไปจนถึงกลางคืน พอบอกให้ประหยัดแรงกลับยิ่งส่งเสียงดังขึ้น
เด็กตัวก็ไม่ได้ใหญ่ แต่กลับคลอดไม่ออกสักที
แถมตอนฉินเหวินมาว่าจ้างยังต่อราคาอีก เธอไม่เคยได้ยินเลยว่ามีใครต่อราคาค่าทำคลอดด้วย
ถ้าไม่ใช่เพราะตอนนี้ฐานะผู้คนดีขึ้นจนพากันไปคลอดที่โรงพยาบาล ทำให้งานเธอน้อยลง เธอไม่มีทางรับงานนี้แน่