กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 653 ข่มเหงผู้ค้า
พออีกฝ่ายได้ยินว่าเขาแซ่ฉิน ก็ขวัญอ่อนลงจริง ๆ แต่ไม่ยอมรับคำกล่าวหาว่าตนกดขี่พ่อค้าแม่ค้า
“สหาย ฉันพูดตามที่เห็น นายลองดูมะเขือของตัวเองสิ สีเป็นแบบนี้แล้ว ผักของนายอย่างน้อยก็เก็บมาตั้งแต่เมื่อวาน ไม่สดแล้ว ฉันให้ห้าเฟินก็ดีแค่ไหนแล้ว ฉันทำมาค้าขาย เดินทางมาไกล จะให้ขาดทุนได้ยังไง ราคานี้แหละ นายอยากขายก็ขาย ไม่อยากขายก็รอดูไปก่อน ถ้ามีใครให้ราคาสูงกว่าก็ค่อยขาย ฉันก็ไม่ว่าอะไร ทำไมถึงเอาแต่หาว่าฉันกดขี่พ่อค้าแม่ค้า?”
พูดจบเขาก็ไม่คิดจะต่อปากต่อคำอีก หันหลังเตรียมเดินจากไป