กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 651 จำผิดแล้ว
“กัวชุ่ยหัว!” จวงจิ้งซูแทบประคองภาพลักษณ์ตัวเองไว้ไม่อยู่ เธอตะโกนเสียงแหลม “ฉันพูดถึงชูเซี่ยตอนไหน?”
เธอมองแม่หลินด้วยโทสะท่วมท้น โกรธจนตัวสั่นไปหมด
มาถึงตอนนี้แล้ว อีกฝ่ายก็ยังไม่ยอมรับ
เพื่อความร่ำรวยและรุ่งโรจน์ของลูกแท้ ๆ ถึงกับไม่เหลือศักดิ์ศรี แถมยังเรียกชูเซี่ยว่ายัยตัวแสบแล้วสาดโคลนใส่ไม่หยุด
ตลอด 20 กว่าปีที่ผ่านมา ชูเซี่ยของเธอต้องผ่านชีวิตแบบไหนมาบ้าง?
“ถ้าไม่ใช่เธอ แล้วใครจะเป็นคนบอกคุณ?”
แม่หลินยิ่งคิดว่าหลินชูเซี่ยเป็นคนก่อเรื่อง
นังแพศยานั่นเจ้าเล่ห์จะตาย จวงจิ้งซูร่ำรวยขนาดนั้น เธอจะปล่อยโอกาสไปได้อย่างไร?
ถ้าปล่อยจริง ก็คงไม่ให้แม่ออกเงินสร้างโรงงานให้หรอก