กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 646 ไม่ใช่ความผิดของเธอ
หลินชูเซี่ยรับเด็กจากอ้อมแขนของแม่ฉินมา ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “ฉันพูดกับเธอตรง ๆ แล้ว ไม่รู้ทำไม พอเห็นเธอระมัดระวังอย่างยิ่งอยู่ทุกวัน ฉันก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเหมือนกัน”
ตอนนั้นเธอเคยให้ซุนปิ่งหนานไปสืบที่บ้านเกิดแล้ว แต่ก็ไม่พบอะไร
พวกจวงจิ้งซูเพิ่งกลับประเทศ สืบหาอะไรไม่พบก็เป็นเรื่องปกติ ตรงกันข้าม การที่เธอตามหาตระกูลหลินในหมู่บ้านต้าชิงซานจนเจอ แสดงว่าเธอพยายามไม่น้อย
คำพูดที่ว่าไม่ใช่ความผิดของเธอไม่ได้มีไว้ปลอบใจ หลินชูเซี่ยคิดจริง ๆ ว่าจวงจิ้งซูไม่ได้ทำผิด
คนที่โลภไม่รู้จักพอชัด ๆ คือแม่หลินกับหลินเจียอี๋