กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 637 ใจแคบ
แล้วก็มองลูกชายอีกที
ใคร ๆ ก็บอกว่าลูกชายคือรากฐานของครอบครัว แต่รากฐานของบ้านเธอกลับไม่เคยอยู่ติดบ้านทั้งวันทั้งคืน ไม่รู้หายหัวไปไหน ไม่ถึงเวลาอาหารก็ไม่กลับ
อย่าว่าแต่ช่วยเธอทำงานเลย แค่ไม่ก่อเรื่องให้ก็ถือว่าดีแล้ว
เพิ่งนึกถึงลูกชาย หูซิงเหว่ยก็กลับมาจากข้างนอกพอดี
พอเข้าบ้านก็พูดว่า “แม่ บ้านน้าหลินข้าง ๆ ไม่มีใครอยู่เลยเหรอ ช่วงนี้น้าหลินอยู่บ้านทุกวันไม่ใช่หรือ ผมเห็นน้องชายเขามาหา เลยวนเวียนอยู่หน้าประตู อากาศร้อนขนาดนี้ หน้าบ้านก็ไม่มีต้นไม้สักต้น ให้เขามานั่งพักบ้านเราสักหน่อยไหม”
หูย่าผิงได้ยินก็เงยหน้าขึ้น มองไปทางพี่ฝู่ด้วย