กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 613 ล้วนเป็นชะตากรรม
ฉินเหวินได้ยินแล้วก็เด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที ดวงตาเป็นประกาย “ทำไมจู่ ๆ ถึงคิดได้ล่ะ?”
“จะมีอะไรให้คิดไม่ตก ก็แค่สร้างโรงเรือนเพาะปลูกไม่ใช่เหรอ? ขอแค่ตั้งใจทำให้ดี พอเรามีเงินแล้ว มาดูกันว่าใครจะยังดูถูกเรา”
ก่อนหน้านี้เธอไม่ยอมกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงไปยืมเงิน ก็เพราะกลัวว่าพวกเขาจะทำได้ไม่ดี แล้วสุดท้ายขาดทุน
แต่ตอนนี้คนในหมู่บ้านตั้งมากมายต่างก็หาเงินกันได้แล้ว พวกเขาจะหาเงินไม่ได้ได้ยังไง
ถึงตอนนั้นพวกเขาก็ปลูกแตงโมกับสตรอว์เบอร์รี ให้พี่ใหญ่ช่วยขาย ก็ขายได้ราคาดีเหมือนกัน