กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 600 รังเกียจว่าเธอขี้เหร่หรือ
คราวนี้หลินเจียต้งเข้าใจแล้ว พอนึกถึงเรื่องฮอร์โมนที่พี่สาวคนรองพูดไว้ก่อนหน้านี้ ใบหน้าก็แดงก่ำเหมือนก้นลิงจนพูดติดขัดไปหมด
“พี่สาวคนรองครับ พี่สาวคนรองพูดเรื่องอะไร ตอนนี้ผมเป็นแค่นักเรียน เป้าหมายของผมคือสอบเข้ามหาวิทยาลัย พอเรียนจบแล้วก็จะช่วยพี่ทำงาน เรื่องอื่นไม่เกี่ยวกับผม” นอกจากพี่สาวคนรองแล้ว ก็ไม่มีใครที่เขาใส่ใจ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องหยุดก้าวเดินอะไรนั่น
พี่สาวคนรองนี่จริง ๆ เลย ทำไมถึงพูดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้