กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 555 หัวหน้าเว่ยตามหาคุณ
แน่นอนว่าหลินชูเซี่ยจะไร้น้ำใจจริง ๆ ได้อย่างไร ตั้งแต่หิมะตกเธอก็เป็นห่วงท่านผู้เฒ่าเฮ่อมาตลอด ถ้าฉินหยางไม่กังวลว่าถนนตอนหิมะตกจะลื่นและเดินทางลำบาก เธอคงมาหาเขาตั้งนานแล้ว
วันนี้พวกเขายังซื้อของกิน ของดื่ม และของใช้มาเต็มไปหมด
พอท่านผู้เฒ่าเฮ่อได้ยินว่าหลินชูเซี่ยล้ม เขาก็ลืมเรื่องอื่นไปหมด สีหน้าพลันเคร่งขรึม
“ฉันบอกแล้วไงว่าอากาศหนาวหิมะตกแบบนี้ ถ้าไม่มีธุระก็อย่าออกไปข้างนอก ยังพูดไม่ทันจบเลย”
“อาจารย์พูดจบแล้ว ฉันล้มไปแล้วนี่”
เห็นเธอยังมีอารมณ์พูดหยอกกับตัวเอง ท่านผู้เฒ่าเฮ่อก็เขกหัวหลินชูเซี่ยดังโป๊ก
“ยื่นมือมา”
หลินชูเซี่ยเจ็บจนเบ้หน้า แต่ก็ยื่นมือให้ท่านผู้เฒ่าจับชีพจรอย่างว่าง่าย