กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 544 ที่แท้ผู้หญิงไม่เคยแบกรับฟ้าไว้เพียงครึ่งเดียว
“ฉันจะโกหกนายไปทำไม ถ้าไม่เชื่อก็ไปถามอาจารย์ที่พาพวกนายมาได้ยินมาว่าที่อาจารย์ไม่พูดเรื่องนี้กับพวกเรา ก็เพราะกลัวพวกเราจะกดดันเกินไป ถ้านายถาม ยังไงอาจารย์ก็ต้องบอก”
หลี่โหย่วหมินมองหลินเจียต้งที่ปั่นจักรยานห่างออกไปไกลแล้ว…
สวีเฉิงสะกิดเขา “ยืนเหม่ออะไร ไปกันเถอะ กลับด้วยกัน หนาวชะมัด สงสัยหิมะจะตกแล้ว”
…………………………
ตอนหลินเจียต้งกลับถึงบ้าน พี่สาวคนรองกับพี่เขยรองอยู่บ้าน กำลังห่อเกี๊ยวกันอยู่ในครัว
ช่วงนี้เขาพักอยู่บ้านพี่สาวคนรอง และก็เห็นแล้วว่าพี่เขยรองดีกับพี่สาวคนรองจริง ๆ
แม้แต่งานบ้านก็ยังไม่อยากให้พี่สาวคนรองทำเพิ่มอีกสักหน่อย