บทที่ 513 เขาประมาทไปชั่วขณะ

บทที่ 513 เขาประมาทไปชั่วขณะ

“ฉันไม่สนว่าเกิดจากอะไร ต่อให้หวังเทียนเสวี่ยอยู่เบื้องหลัง เรื่องนี้ก็เกิดจากปัญหาส่วนตัวของนายจนทำให้ห้างสรรพสินค้าเสียหาย ตอนนี้โอกาสเดียวที่ฉันให้คือให้นายชดเชยความเสียหาย เอาของที่ขายไม่หมดพวกนั้นกลับไปอย่างไร ก็แพ็กกลับไปอย่างนั้น ส่วนค่าเดินทางที่เสียไป ทางห้างสรรพสินค้าจะไม่เอาเรื่องนาย”

หยางรุ่ยเอ่ยขึ้นมาอย่างยากลำบากอีกครั้ง “คือ…ผมติดต่อคนนั้นไม่ได้แล้ว ส่วนพ่อค้าที่ขายสินค้าให้เรา พอผมติดต่อไป อีกฝ่ายก็บอกว่าสินค้าที่ขายไปแล้วไม่มีเหตุผลต้องรับคืน…”

ผู้จัดการหวังตบโต๊ะดังปัง “นายว่าอะไรนะ? ตอนนั้นในสัญญาเขียนไว้แล้วไม่ใช่เหรอว่า ถ้าสินค้ามีปัญหาเรื่องยอดขายก็เปลี่ยนสินค้าได้เอง…”