กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 505 อาจารย์ของฉัน ฉันเลี้ยงเอง
แววดีใจวูบผ่านดวงตาของเฮ่อไฉ่อวิ๋น เธอก็คิดแบบนี้เหมือนกัน พ่ออายุมากขนาดนี้แล้ว จะเอาเงิน 100 หยวนไปทำอะไรได้?
แต่ลูกสาวของเธอกำลังจะไปเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ทั้งอาหารการกิน เสื้อผ้าและของใช้ อย่างไหนบ้างที่ไม่ต้องใช้เงิน?
ตอนแรกเธอคิดว่าจะให้เขายกเงินให้พ่อก่อน แล้วค่อยหาโอกาสไปเอาคืนจากท่านผู้เฒ่า คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะรู้ความ
“ในเมื่อคุณพูดแบบนี้ ฉันก็จะยอมลำบากหน่อยแล้วกัน เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง ค่าเล่าเรียนเดือนนี้คุณเอามาให้ฉันก่อน”
พูดจบก็ยื่นมือออกมา
หลินชูเซี่ยมองมือนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ จางหายไป