บทที่ 497 ไปพบผู้หญิงคนนั้น หลินชูเซี่ยกัน

บทที่ 497 ไปพบผู้หญิงคนนั้น หลินชูเซี่ยกัน

หลินชูเซี่ยพอใจกับผลลัพธ์นี้มาก ส่วนเรื่องที่ดินนั้น หลินชูเซี่ยเองก็ไม่กล้าคิดฝันว่าจะได้มา

อย่างแรก เธอไม่มีเงินมากขนาดนั้น ถ้าขายโรงงานอาหารอันเฉิงให้เธอจริง ๆ เธอก็ซื้อไม่ไหว

รถแล่นเข้าไปในโรงงานอาหารอันเฉิง หลินชูเซี่ยมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่ตลอด

พูดตามตรง นี่เป็นครั้งแรกที่หลินชูเซี่ยเข้ามาในโรงงานอาหารอันเฉิง สมกับเป็นโรงงานเก่าจริง ๆ พื้นที่กว้างใหญ่มาก ใหญ่กว่าโรงงานเซี่ยหยางถึงสามเท่า

มีคนเข้าออกเขตโรงงานเป็นระยะ แม้โรงงานกำลังจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ แต่การผลิตก็ยังไม่หยุด

เมื่อเห็นรถยนต์หลายคันขับเข้ามา พนักงานบางคนก็หยุดมอง