กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 476 ประธานหลินใจกว้างจริง
“น่าน่า มานี่หน่อย”
หลิวน่าได้ยินใครเรียก พอเห็นว่าเป็นหลินชูเซี่ยก็รีบวิ่งเข้ามา
“ประธานหลิน”
“เธอเป็นอะไรไป? ฉันไม่ได้บอกให้พักอยู่บ้านหรือ?”
หลิวน่าถูกกระบองฟาดไปครั้งนั้นไม่เบา ถึงจะไม่ถึงกับกระดูกบาดเจ็บ แต่ก็ช้ำเขียวเป็นแถบ ไม่เหมาะจะมาทำงานต่อ
หลินชูเซี่ยไม่รอให้หลิวน่าหาข้ออ้าง ก็เรียกโหวเสี่ยวเป่ามา “นายขับรถฉันไปส่งเธอที่บ้าน ช่วงนี้อยู่บ้านพักให้ดี รอถึงวันเปิดร้านค่อยมา ถ้าฉันเห็นเธอโผล่มาอีก จะหักเงินเดือน”
หลิวน่าทั้งขำทั้งร้องไห้ “ประธานหลิน ฉันไม่ได้ทำอะไร แค่มาดูเฉย ๆ ก็ไม่ได้หรือ?”