บทที่ 459 ไม่ยอมทำใจ

บทที่ 459 ไม่ยอมทำใจ

ไม่รู้ว่าหยางรุ่ยสำนึกขึ้นมา อยากรักษาหน้ากันเป็นครั้งสุดท้าย หรือแค่ตั้งใจแยกทางกันแล้วไม่ต้องพบกันอีก

ครั้งนี้หวังเทียนเสวี่ยกลับบ้านโดยไม่เจอใคร น่าแปลกที่กุญแจยังอยู่ใต้กระถางดอกไม้ที่เดิม

หวังเทียนเสวี่ยเก็บแค่ของของตัวเองกับลูก ส่วนของที่ทั้งคู่ซื้อด้วยกันไม่ได้เอาไปแม้แต่ชิ้นเดียว

อย่างที่หวังเทียนเสวี่ยบอก แค่มองบ้านหลังนี้อีกแวบก็รู้สึกขยะแขยงแล้ว

พอขนของทั้งหมดมาถึงที่พักของเธอกับฉินเจวียนแล้ว หวังเทียนเสวี่ยก็มองห้องไม่กี่ห้องที่คับแคบนี้ ก่อนเอ่ยอย่างลังเล

“ประธานหลิน…”

“บอกไปกี่ครั้งแล้ว ให้เรียกชื่อฉันก็พอ หลินชูเซี่ย หรือชูเซี่ยก็ได้”