กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 444 คุกเข่าขอโทษเธอ
“เล่อเล่อ” หลิวน่าไม่อยากขัดความสนุกของเกาเล่อเล่อ แต่ก็ยังเอ่ยขึ้น “พวกเธอไปกันเถอะ ฉันไม่ไป ที่บ้านยังมีธุระ ต้องรีบกลับ”
“ดึกขนาดนั้นแล้ว ที่บ้านยังมีอะไรอีก ตอนนี้อากาศก็อุ่นแล้วพอดี…”
เธอพูดได้ครึ่งหนึ่งก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน “งะ…งั้นเธอก็รีบกลับเถอะ ไว้มีเวลาเราไปเดินห้างด้วยกัน”
หลิวน่าพยักหน้า ส่งยิ้มปลอบใจให้เธอ “ได้ ไว้วันหยุดเราไปเดินห้างด้วยกัน”
ตั้งแต่เกิดเรื่องกับเฝิงจวิน หลิวน่าก็รู้สึกรังเกียจโรงหนัง ถึงขั้นไม่ยอมเดินผ่านหน้าโรงหนังในเวลาปกติ