บทที่ 441 น่าขัน

บทที่ 441 น่าขัน

ฉินเจวียนขอบคุณคุณครูในตอนนั้น ก่อนจะรับหนิงหนิงจากอ้อมแขนคุณครูมาอุ้มไว้ เธอปลอบลูกพลางเอ่ยขอโทษ

เป็นเพราะเธอมาไม่ตรงเวลา ลูกสาวถึงตกใจเพราะผู้ชายคนนั้น

รอจนหนิงหนิงสงบลงแล้ว เธอค่อยปกป้องลูกไว้ด้านหลังพร้อมหัวเราะเย็นชา “แม่แกจะคิดถึงหลานหรือ? ตั้งแต่วันที่หนิงหนิงเกิด แม่แกไม่เคยมองหนิงหนิงตรง ๆ ด้วยซ้ำ เพราะรังเกียจที่เป็นเด็กผู้หญิง จางเหวินปิน พูดแบบนี้มีความหมายอะไร? แกไม่ได้ไปหาผู้หญิงคนอื่นเพื่อให้มีลูกชายหรอกหรือ? ตอนนี้แกบอกว่าคิดถึงลูกจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ ไม่รู้สึกน่าขันหรือไง?”