บทที่ 428 ไม่ปลูก

บทที่ 428 ไม่ปลูก

“แม่ก็คิดว่าฉันสู้เธอไม่ได้เหมือนกันใช่ไหม ตอนนี้เธอมีชีวิตดี ๆ แถมยังเป็นคนเมือง แม่ก็คงอยากใกล้ชิดกับลูกสาวแบบนั้นมากกว่าใช่ไหม?”

แม่หลินรู้ว่าเธอกำลังพูดถึงใคร จึงโยกกล่อมหลานชายในอ้อมแขน แล้วเอ่ยเสียงเรียบ

“ตอนนี้พูดเรื่องพวกนี้ไปมีประโยชน์อะไร? ตอนแม่หาคู่ดีขนาดนั้นให้ เธอกลับขู่จะเป็นจะตายไม่ยอมท่าเดียว ยืนกรานจะเอาหลี่กวงหย่วนให้ได้ ตอนนี้เสียใจแล้วใช่ไหม? ถ้าฟังแม่ตั้งแต่ตอนนั้น คนที่ได้ไปเป็นคนเมืองก็คือเธอแล้ว”

หลินเจียอี๋หันไปมองนอกหน้าต่าง “ฉันไม่เห็นจะอยากเป็นคนเมืองตรงไหน ยิ่งพวกคนตระกูลฉิน ฉันยิ่งไม่สนใจ”

แม่หลินคิดเพียงว่าเธอพูดประชด

คนตระกูลฉินมีอะไรไม่ดี? ได้ยินว่าตอนนี้ฉินหยางได้เป็นข้าราชการมีตำแหน่งแล้ว พี่ใหญ่ตระกูลฉินก็เริ่มทำธุรกิจ