บทที่ 425 รังผึ้งแตกรัง

บทที่ 425 รังผึ้งแตกรัง

ในที่สุดซุนปิ่งหนานก็กลืนขนมลงไปจนได้ เขาแสยะยิ้มเผยฟันขาวจั๊วะ “ก็ฉันรีบมาเอาความดีความชอบกับผู้บังคับบัญชานี่นา ไม่ได้กลับหมู่บ้านต้าชิงซานด้วยซ้ำ แค่อยากให้เธอดูต้นกล้าสองรถนี้ ทั้งหมดเป็นต้นกล้าคุณภาพดีที่พี่น้องตระกูลเจี่ยช่วยติดต่อให้ ทนหนาว ทนแล้ง ทนดินด่าง เหมาะกับการปลูกบนภูเขาที่สุด”

หลินชูเซี่ยเดินวนรอบรถอีกสองรอบ พยักหน้าหงึก ๆ “ไม่เลวจริง ๆ ตอนนี้เป็นฤดูกาลเหมาะแก่การปลูกต้นไม้พอดี”

“วางใจเถอะ เมื่อสองสามวันก่อนทางบ้านโทรมาบอกว่าขุดหลุมปลูกต้นไม้บนเขาเสร็จหมดแล้ว รอฉันเอาต้นกล้ากลับไปอยู่”