บทที่ 415 ทำได้จริงเหรอ？

บทที่ 415 ทำได้จริงเหรอ?

ภรรยาผู้ใหญ่บ้านพาหลิวย่าหงไปที่ห้องของฉินอวี้เฟิ่งลูกสาว แล้วหันกลับไปทำอาหารในครัว

ฉินอวี้เฟิ่งพักอยู่เรือนข้างฝั่งตะวันออก ในหมู่บ้านของพวกเขา เด็กผู้หญิงมีห้องเป็นของตัวเองสักห้องก็นับว่าดีมากแล้ว

หลิวย่าหงยืนอยู่ตรงประตูห้อง กวาดตามองห้องด้วยสีหน้ารังเกียจ

ด้านในสุดของห้องมีเตียงดินหนึ่งหลัง บนเตียงมีตู้เตี้ยหนึ่งใบ ข้างเตียงดินมีโต๊ะหนึ่งตัวกับเก้าอี้หนึ่งตัว

พื้นแม้จะสะอาดอยู่บ้าง แต่ก็เป็นพื้นอิฐ

ผนังทั้งห้องก็ปิดด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์

ตั้งแต่เล็กจนโต เธอเคยพักในห้องแบบนี้เสียเมื่อไร?

ทั้งสกปรกทั้งเก่า ไม่แน่ว่าข้างในอาจมีหมัดด้วยซ้ำ