บทที่ 409 น่าเกลียดจัง

บทที่ 409 น่าเกลียดจัง

หลินชูเซี่ยเดินเข้าไปดูลูกน้อยด้วย

เด็กตัวไม่เล็กเลย เพิ่งคลอดใบหน้าก็อวบกลมแล้ว ตอนนี้ไม่ร้องไห้แล้ว หลับตาขยับปากน้อย ๆ เป็นระยะ

“น่ารักจัง!”

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินชูเซี่ยได้เห็นทารกแรกเกิด ความรู้สึกบางอย่างเอ่อล้นขึ้นมา แต่บอกไม่ถูก

“ฉินหยาง นายดูเขาสิ”

ฉินหยางมองเพียงแวบเดียวก็เบนสายตากลับมา “ที่โรงพยาบาลคงไม่มีอะไรให้เราทำแล้วไม่ใช่เหรอ เธอยังต้องกลับอันเฉิงไม่ใช่หรือไง กินข้าวเสร็จแล้วค่อยกลับเถอะ”

หลินชูเซี่ยก็คิดไว้แบบนั้นเหมือนกัน พอเจียงหงออกจากห้องคลอดและยืนยันว่าทั้งแม่ทั้งลูกปลอดภัยดี เธอกับฉินหยางก็ออกจากโรงพยาบาล