บทที่ 404 เธอน่าจะถ่อมตัวกว่านี้หน่อย

บทที่ 404 เธอน่าจะถ่อมตัวกว่านี้หน่อย

เฝิงต้าจวินโบกมือให้พวกเขา “รีบกลับไปเถอะ ถึงบ้านแล้วก็ต้องจัดข้าวของให้เรียบร้อย”

อีกฝ่ายยืนกรานไม่ขึ้นรถ ฉินหยางก็ไม่พูดอะไรอีก แค่เอ่ยว่า “เจอกันพรุ่งนี้” แล้วขับรถออกไป

พี่สะใภ้เฝิงมองท้ายรถแล้วเบ้ปาก “มีอะไรน่าภูมิใจนักหนา อวดอะไรอยู่ได้”

รอยยิ้มบนใบหน้าเฝิงต้าจวินจางลงทันที “เธอพูดเหลวไหลอะไรอีกแล้ว คนเขาอวดตรงไหน? เป็นเพื่อนร่วมงานกัน เขาอยากให้พวกเรานั่งรถไปด้วย เธอไม่รู้เรื่องก็ช่างเถอะ”