บทที่ 387 คนอายุมากเอาใจใส่คนอื่นเก่ง

บทที่ 387 คนอายุมากเอาใจใส่คนอื่นเก่ง

ใกล้จะถึงเทศกาลตรุษจีนแล้ว หลินชูเซี่ยจึงปรึกษาเจี่ยเลี่ยงเรื่องสวัสดิการพนักงานช่วงเทศกาล รวมถึงเรื่องขึ้นเงินเดือนให้พนักงานด้วย

ที่ร้านของพวกเขาใช้มาตรฐานเงินเดือนตามอำเภออันเฉิง แต่ที่นี่เป็นเขตเมือง ระดับเงินเดือนจึงควรสูงกว่ามาตรฐานของเมืองอำเภออยู่บ้าง

ตอนนั้นในร้านไม่มีลูกค้า ทั้งสองจึงนั่งคุยกันตรงมุมริมหน้าต่างในโถงใหญ่

เจี่ยเลี่ยงยกบัญชีของปีนี้ออกมาให้หลินชูเซี่ยดูด้วย

หลินชูเซี่ยดูบัญชีใหญ่ของร้านซาลาเปาทุกเดือน จึงพอรู้ตัวเลขอยู่แล้ว