กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 383 เนื้อหมูแช่แข็ง
ฉินเจวียนยิ้มแล้วถาม “ลูกอมมาจากไหนล่ะ เก็บไว้กินเองเถอะ ตอนนี้หนิงหนิงมีของกินไม่ขาดแล้ว”
ก่อนย้ายบ้าน ร้านซาลาเปาจ่ายเงินเดือนให้ครั้งหนึ่ง แม้จะทำงานได้ไม่กี่วัน แต่ก็มีรายได้
หลังหย่าพ่อแม่กับพี่น้องก็ช่วยเหลือเธอด้วย อีกไม่กี่วันก็ถึงสิ้นเดือนและจะจ่ายเงินเดือนแล้ว ตอนนี้ฉินเจวียนมีเงินใช้คล่องมือ
เธอพาหนิงหนิงมาด้วย มีงานนี้ทำก็ไม่ต้องห่วงเรื่องกินอยู่ ชีวิตดีกว่าเมื่อก่อนมาก
แต่ฉินเจี้ยนจวินยืนกรานยัดลูกอมให้เธอ “ผมโตขนาดนี้แล้ว เป็นผู้ชายคนหนึ่งจะกินลูกอมไปทำไม อาหญิงกินเถอะ”
เขาไม่ได้ติดใจเรื่องลูกอมสองเม็ดอีก เปลี่ยนเรื่องถามว่า “อาหญิงเรียกผมมามีธุระอะไร”