บทที่ 381 ฉันรังแกแกแล้วจะทำไม？

บทที่ 381 ฉันรังแกแกแล้วจะทำไม?

จากนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ หรี่ตาลง “เธอบอกไม่ขายให้ฉันก็ไม่ขายงั้นหรือ? คิดว่าตัวเองใหญ่โตมาจากไหน? เรียกเถ้าแก่พวกเธอออกมา ให้เขาดูหน่อยว่าจ้างพนักงานแบบไหนไว้”

“เรียกเถ้าแก่มาแล้วจะทำไม? คนเดนมนุษย์อย่างนาย ต่อให้เถ้าแก่ก็ไม่มีทางขายซาลาเปาให้นาย ถ้ารู้จักเจียมตัวก็รีบไสหัวไป อย่ามายืนขวางทางทำมาหากินของพวกเรา”

จางเหวินปินไม่เคยถูกใครชี้หน้าด่าท่ามกลางฝูงชนแบบนี้มาก่อน ยิ่งคิดว่าจางกุ้ยหลานไร้เหตุผลและวางอำนาจบาตรใหญ่

เขาพูดกับพนักงานสาวที่อยู่ข้าง ๆ “ไปเรียกเถ้าแก่ของพวกเธอมา ฉันไม่เชื่อว่าเถ้าแก่จะไม่รับลูกค้า แล้วยังปล่อยให้เธอชี้นิ้วสั่งคนอื่นอยู่ตรงนี้”