บทที่ 354 เธอจะทิ้งลูกไว้ตามลำพังไม่ได้

บทที่ 354 เธอจะทิ้งลูกไว้ตามลำพังไม่ได้

แก้มข้างหนึ่งบวมสูง เห็นชัดว่าถูกตบมา แว่นยังแตกไปข้างหนึ่ง เลนส์สายตาสั้นหนา ๆ มีรอยร้าว ดูน่าขบขันเหลือเกิน

ถึงขั้นมีหนูน้อยชี้เขาพลางหัวเราะ “แม่ ดูแว่นตาคนนั้นสิ เหมือนดอกไม้บานเลย”

จางเหวินปินหลบสายตาผู้คน อับอายจนพูดไม่ออก จึงเดินออกไปทันที แต่ก็ยังไม่วายเสียหน้า เขาชี้ไปทางประตูห้องผู้ป่วย “ฉินเจวียน คิดให้ดี ๆ ฉันให้โอกาสเธอแล้ว ถ้าไม่รู้จักเห็นคุณค่า ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ ถ้าอยากหย่าจริง ๆ ก็ไสหัวไป อย่าคิดจะพาหนิงหนิงไปด้วย เธอไม่มีงานทำ ต่อให้ขึ้นศาลฟ้องร้อง ศาลก็ไม่มีทางตัดสินให้หนิงหนิงอยู่กับเธอ”