บทที่ 343 ไม่รับน้ำใจ

บทที่ 343 ไม่รับน้ำใจ

หูย่าผิงมองหลินชูเซี่ยแล้วทักทายอย่างสุภาพ จากนั้นก็หันไปดุหูซิงเหว่ยให้รีบกลับบ้าน

หูซิงเหว่ยยังอาลัยหยวนเป่า ขณะพี่สาวใหญ่ดึงเขากลับบ้าน เขาหันมาโบกมือลาแล้วเอ่ยว่า “หยวนเป่า ไว้มีเวลา ฉันจะมาหาหยวนเป่าเล่นอีกนะ”

หยวนเป่าแกว่งหางให้เขาอย่างเอาใจ

“เอาละ อวดจนพอแล้ว ไปดูบ้านใหม่ของเรากัน”

หลินชูเซี่ยตบหัวหมาของหยวนเป่าเบา ๆ หยวนเป่าก็คาบข้าวของของตัวเองแล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กตามเข้าไปในลานบ้าน