กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 318 อย่ามองฉันเป็นคนแปลกหน้า
“มันไม่ได้อันตรายอย่างที่คุณคิดจริง ๆ อีกอย่างฉันก็มีฝีมือ หยวนเป่าก็อยู่ข้างฉัน หยวนเป่าช่วยฉันไว้มากเลย”
หลินชูเซี่ยพยายามเล่าเรื่องให้เรียบง่ายที่สุด แต่สีหน้าฉินหยางกลับยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ
สุดท้ายเขาก็บีบไหล่เธอแล้วจูบลงไปทันที
เขากลัวว่าถ้าพูดอะไรออกมาอีก เขาคงโกรธจนตาย
“หลินชูเซี่ยนะหลินชูเซี่ย เรื่องเกิดขึ้นก่อนคุณไปภาคตะวันตกเฉียงเหนือแท้ ๆ แต่เพิ่งมาบอกผมตอนนี้” แถมยังเป็นตอนที่เขาอ่านเจอในหนังสือพิมพ์เอง
ถ้าไม่บังเอิญเห็นหนังสือพิมพ์ฉบับวันนั้น ผู้หญิงคนนี้จะยังปิดบังเขาต่อไปหรือ?
ความรู้สึกพ่ายแพ้ที่ฉินหยางได้รับในวันนี้รุนแรงที่สุดในรอบกว่า 20 ปีที่เขามีชีวิตมา