บทที่ 315 ตบหน้าเขา

บทที่ 315 ตบหน้าเขา

ระหว่างทางมา นายอำเภอไป๋รู้เรื่องราวแล้ว ตอนนี้ถูกหลินชูเซี่ยซักถาม เขาจึงอับอายจนหน้าแทบไหม้

ตอนมอบรางวัลกล้าผดุงธรรมช่วยผู้ตกทุกข์ให้หลินชูเซี่ย เขายังกล่าวชื่นชมผลงานของหลินชูเซี่ยด้วย

ตอนนี้คนข้างล่างกลับทำงานกันแบบนี้ ไม่เท่ากับตบหน้าเขาหรือ

“เสี่ยวหลิน เรื่องนี้เธอควรมาหาฉันตั้งแต่แรก สิ่งนี้คือของเน่าเฟะในกลุ่มพวกเรา ที่เราไม่ได้จัดการให้ทันท่วงทีเป็นความผิดของพวกเราเอง”

ตอนนี้พูดอะไรมากไปก็ไม่มีประโยชน์ นายอำเภอไป๋จึงสั่งการทันที “พาตัวพนักงานโรงงานอาหารเก่าที่ก่อเรื่องพวกนี้กลับไปสอบสวน แล้วให้หลิวกั๋วอี้มาพบฉันทันที อีกอย่าง ทางสถานีตำรวจท้องที่ ปล่อยตัวพนักงานโรงงานอาหารเซี่ยหยาง”