บทที่ 312 ยอมเสียเปรียบเสียแต่เนิ่น ๆ

บทที่ 312 ยอมเสียเปรียบเสียแต่เนิ่น ๆ

หลินชูเซี่ยวางกระเป๋าไว้ข้างหนึ่ง ซูเหวินซงก็รีบเลื่อนเก้าอี้ให้เธอ

“ขอโทษที่ให้หัวหน้าโรงงานหลิวรอนาน”

หลิวกั๋วอี้ก้มตารินชาให้ตัวเอง น้ำเสียงเนิบนาบ “ประธานหลินก็ยังยุ่งเหมือนเดิม มิน่าล่ะ โรงงานอาหารเซี่ยหยางถึงท้าชนโรงงานอาหารเก่าได้ ทั้งที่เพิ่งเปิดมาไม่ถึงปี”