บทที่ 299 นี่มันไม่ใช่การหยามกันหรือ？

บทที่ 299 นี่มันไม่ใช่การหยามกันหรือ?

“ต้าเหวิน!”

ฉินเหวินพูดจบ แม่ฉินก็เอ็ดเขาเสียงเย็น

คำพูดอื่นยังพอว่า แต่ประโยคสุดท้ายเห็นชัดว่าเป็นการดูหมิ่น

แม้หลินชูเซี่ยจะแต่งงานแล้ว แต่ถึงอย่างไรก็เป็นผู้หญิง อายุเพิ่งยี่สิบต้น ๆ เท่านั้น

เธอกับลูกชายอยู่กันคนละที่ หลังแต่งงาน เวลาที่อยู่ด้วยกันรวมกันยังไม่ถึงหนึ่งเดือน แทบไม่ต่างจากชีวิตของป้าใหญ่ตอนเป็นสาวโสด

ฉินเหวินพูดว่าเธอศึกษาหมูพันธุ์ นี่มันไม่ใช่การเหยียบย่ำกันหรือ?

ใครจะไปศึกษาของแบบนั้นกัน?

อย่าว่าแต่หลินชูเซี่ยเลย แม้แต่ผู้หญิงชนบททั่วไป เวลาหมูตัวเมียที่บ้านติดสัด พวกผู้ชายก็เป็นคนรีบพาไปผสมพันธุ์ที่สถานีผสมพันธุ์สัตว์