บทที่ 289 ภาพงดงามเกินไป เธอจินตนาการไม่ออก

บทที่ 289 ภาพงดงามเกินไป เธอจินตนาการไม่ออก

ผู้ใหญ่บ้านเหลือบมองลูกสาวตัวเองอย่างไม่พอใจ “ดูสิ ดูสิ แค่ดื่มเหล้าของเธอสองจอก ก็ทำเธอเสียดายขึ้นมาแล้วหรือ คิดจริง ๆ หรือว่าฉันถ่อมาตั้งไกลเพราะอยากดื่มเหล้าสองจอกนี่ ถ้ารู้แต่แรกฉันมาบ่ายดีกว่า จะได้ให้ลูกเขยเลี้ยงข้าวที่ภัตตาคารของรัฐตอนเที่ยง”

“ขอโทษด้วย ลูกเขยของคุณต้องฟังฉัน” ซุนหลานหลานพูดอย่างได้ใจ พลางเท้าเอว

ถ้าผู้ใหญ่บ้านมีหนวด ตอนนี้หนวดคงชี้ฟูด้วยความโมโหแล้ว

ทั้งคู่เถียงหยอกกันอยู่พักหนึ่ง ผู้ใหญ่บ้านก็เปลี่ยนเรื่องเข้าประเด็นสำคัญ

เขาไม่ได้มาเป็นคนกลางเกลี้ยกล่อม แต่มีบางเรื่องที่ต้องบอกหลินชูเซี่ยไว้ก่อน