บทที่ 284 ฉลาดจนเหมือนมีวิญญาณ

บทที่ 284 ฉลาดจนเหมือนมีวิญญาณ

“พูดไปพูดมาก็โทษเธอนั่นแหละ ถ้าไม่ไปทำให้พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่ไม่พอใจ จะลำบากแค่กับงานนาเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้หรือ? พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่คนไหนก็ทำงานเก่งทั้งนั้น”

ตอนนี้หม่า ซู่อวิ๋นเองก็เสียใจ ตอนนั้นเธอแค่อยากหาเรื่องให้หลินชูเซี่ยลำบากใจ ใครจะคิดว่าจะทำให้พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่ขุ่นเคืองได้

ตอนนี้งานในบ้านทั้งหมดตกเป็นของเธอคนเดียว ไม่มีใครช่วยสักคน

“ได้ยินว่าที่หน่วยงานคุณตอนนี้ไม่ค่อยยุ่งแล้วไม่ใช่หรือ? ถ้าอย่างนั้นจริง ๆ ก็ลาสักครึ่งวันเถอะ พรุ่งนี้เช้าเราลงนาแต่เช้า พอตอนบ่ายคุณค่อยไปทำงาน…”

หม่า ซู่อวิ๋นเห็นสีหน้าฉินเหวินเริ่มหม่นลงเรื่อย ๆ เสียงพูดช่วงท้ายก็เบาลงเรื่อย ๆ