บทที่ 269 โชคดี

บทที่ 269 โชคดี

ซูเหวินซงพยักหน้า “คนของเจี่ยเลี่ยงไม่พอ เขามาขอคนจากฉันไปสองคน ฉันก็ได้ยินพวกเขาพูดถึงเรื่องนี้ วันนี้เห็นเจี่ยเลี่ยงเงียบมาตลอด นึกว่าเขากำลังกังวลเรื่องนี้อยู่และจะบอกเธอตรง ๆ ใครจะรู้…สุดท้ายเขาก็ไม่พูดถึงเลย”

ถึงเจี่ยเลี่ยงจะไม่ได้พูด แต่ซูเหวินซงก็ไม่คิดว่าเงินค่าก่อสร้างก้อนนี้จะทวงกลับมาได้

หลินชูเซี่ยไม่ต้องคิดให้มากก็เข้าใจเรื่องราวแล้ว

“เถียนจินจู้เป็นคนที่เจี่ยเลี่ยงพามาให้ฉันเอง ต่อให้ทวงเงินค่าก่อสร้างกลับมาไม่ได้จริง ๆ เขาก็ไม่พูดกับฉันในจังหวะนี้หรอก”

เจี่ยเลี่ยงถึงจะเคยเดินผิดทาง แต่ก็เป็นคนมีนิสัยใช้ได้

มีน้ำใจต่อพี่น้องและให้ความสำคัญกับความผูกพัน