บทที่ 264 วันข้างหน้ามืดมนไร้แสง

บทที่ 264 วันข้างหน้ามืดมนไร้แสง

ประตูถูกกระแทกปิดอย่างแรง ฉินลี่ฮวายังตื่นเต้นกับความคิดดี ๆ จนแทบเก็บสีหน้าดีใจไม่ทัน ได้แต่มองประตูอย่างเหม่อลอย

อะไรเรียกว่าเรื่องเหลวไหล

คนอกตัญญูงั้นหรือ

ร้านซาลาเปาของอาสะใภ้สี่อยู่ในเมืองอำเภอ พวกเขาขายซาลาเปาแค่ในเมือง แล้วจะเรียกว่าแย่งธุรกิจอาสะใภ้สี่ได้ยังไง

เธอไม่เคยคิดเลยว่าไช่จวินจะถือดีขนาดนี้ แค่ได้ยินคำว่าขายซาลาเปาก็ฉุนเฉียวขึ้นมา

พูดไปแล้วก็ไม่ใช่ว่าเขารู้สึกผิดอยู่ในใจหรอกหรือ เขาไม่ได้กลัวว่าจะไปแย่งธุรกิจอาสะใภ้สี่ แต่กลัวว่าซุนปิ่งหนานกับคนอื่นจะรู้เรื่องที่พวกเขาขายซาลาเปา แล้วด่าว่าเขาเป็นคนอกตัญญูต่างหาก