บทที่ 250 มีมารยาทดีและมีน้ำใจ

บทที่ 250 มีมารยาทดีและมีน้ำใจ

รถบรรทุกใหญ่ยี่ห้อเจี่ยฟ่างคันหนึ่ง

พี่สะใภ้ซ่งกับเจียงหงต่างมีประสบการณ์ ใช้มือใช้เท้าปีนขึ้นกระบะท้ายรถได้อย่างคล่องแคล่วในไม่กี่อึดใจ

แม้หลินชูเซี่ยจะเพิ่งเคยนั่งรถบรรทุกใหญ่แบบนี้เป็นครั้งแรก แต่เธอไม่ใช่คนเรื่องมาก จึงทำตามแบบพวกเธอ ใช้มือใช้เท้าปีนขึ้นไป

พอปีนถึงขอบกระบะท้าย พี่สะใภ้ซ่งก็ยื่นมือมาดึงเธอขึ้นไปอีกแรง เธอจึงยืนบนกระบะท้ายได้อย่างสบาย ๆ

คนอื่น ๆ ก็ปีนขึ้นมาหมดแล้ว เจียงหงจับจองที่นั่งไว้เรียบร้อย ตรงด้านหน้าสุดของกระบะท้ายใกล้ห้องคนขับ ตรงนั้นไม่ค่อยกระเทือนและไม่โดนฝุ่น