บทที่ 239 ฉันเชื่อใจเถ้าแก่หลัว

บทที่ 239 ฉันเชื่อใจเถ้าแก่หลัว

เมื่อเทียบกับฟาร์มไก่ของหวงต้าซุ่น ฟาร์มไก่ของตระกูลหลัวตั้งอยู่ในที่ดิน เป็นฟาร์มไก่ที่แยกจากหมู่บ้านโดยสิ้นเชิง

หลินชูเซี่ยคิดว่านี่เป็นฟาร์มไก่ที่ปลอดภัยที่สุด

แยกขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ทั้งยังฉีดวัคซีนแล้ว โอกาสติดเชื้อจึงต่ำมาก

เพราะไก่ตายตัวนั้นอยู่ข้างฟาร์มไก่ โหวเสี่ยวเป่าเห็นแล้วไม่กล้ารับสินค้าของวันนั้น จึงรีบกลับมารายงานทันที และเถ้าแก่เจ้าของฟาร์มไก่ก็มาด้วย

หลัวอวี้หลินมีสีหน้ากลัดกลุ้ม ถ้าโหวเสี่ยวเป่าไม่สังเกตเห็น เขาคงไม่รู้เลยว่าจะมีไก่ตายอยู่ใกล้ฟาร์มไก่ของบ้านตัวเอง

เมื่อเห็นหลินชูเซี่ย หลัวอวี้หลินก็รีบอธิบาย