บทที่ 237 พวกเขาจะถูกจำคุกไหม？

บทที่ 237 พวกเขาจะถูกจำคุกไหม?

เฉียนชุนเฉ่าฝ่าฝูงชนเข้าไปยืนตรงหน้าลูกชาย จ้องหญิงชราเขม็ง

“ยังกล้าพูดว่าลูกฉันแยกแยะผิดชอบชั่วดี ฉันว่าแกนั่นแหละที่แยกแยะผิดชอบชั่วดี ไก่บ้านแกป่วยแล้วยังจะเอามาขายให้โรงงานอาหาร นี่มันเลวเสียจริง ไม่กลัวหรือว่าต่อไปซื้อหมูแล้วจะได้แต่เนื้อหมูป่วย ซื้อแกะก็ได้แต่เนื้อแกะตาย ให้พวกแกได้ลองรู้รสชาติแบบนี้บ้าง”

“ขาวดำเขียนไว้ชัดเจน ถ้าส่งของตามที่ระบุในสัญญาให้โรงงานอาหารไม่ได้ ก็ต้องชดใช้ ตอนหาเงินแกก็เอาแต่ยิ้มหน้าบาน พอทำเรื่องไร้คุณธรรมแล้วต้องจ่ายเงินชดใช้ กลับมาร้องโวยวายหน้าโรงงานคนอื่น หนังหน้าแกหนายิ่งกว่าเปลือกไม้เสียอีก”