บทที่ 232 ฉันอยากเรียนมหาวิทยาลัย

บทที่ 232 ฉันอยากเรียนมหาวิทยาลัย

หลินเจียต้งเบะปาก “แม่บอกให้ฉันหาที่ทำงาน บ้านเราจะไปมีเส้นสายหางานที่ไหนได้ แม่ก็แค่อยากให้ฉันมาหาเธอนั่นแหละ แต่พี่สาวคนรอง ฉันยังไม่อยากทำงาน ฉันอยากเรียนมหาวิทยาลัย”

หลินชูเซี่ยเลิกคิ้ว น้องชายคนนี้ถึงจะคิดอะไรตื้น ๆ แต่ก็ไม่ได้หัวทึบ ทว่าชาติก่อนเขาก็ไม่ได้สอบเข้ามหาวิทยาลัย

ชาติก่อนเธอไม่ได้ตั้งตัวได้เร็วขนาดนี้ ช่วงเวลานี้เธอน่าจะยังต้องตื่นแต่เช้าและกลับดึกไปตั้งแผงขายผักกับหลี่กวงหย่วน แม่หลินย่อมไม่คิดให้หลินเจียต้งออกจากโรงเรียนมาช่วยพวกเขาทำงาน

เธอจำได้ว่าชาติก่อนหลินเจียต้งเรียนถึงมัธยมปลายปีสองก็ลาออก ตอนนั้นผลการเรียนของเขาไม่ได้แย่