บทที่ 209 ลงทุนสร้างฟาร์มหมู

บทที่ 209 ลงทุนสร้างฟาร์มหมู

หลังเซ็นสัญญา ผู้ใหญ่บ้านก็เชิญหลินชูเซี่ยกับซูเหวินซงไปกินข้าวที่บ้าน

นี่ไม่ใช่ว่าผู้ใหญ่บ้านตั้งใจเลี้ยงรับรองเป็นพิเศษ ช่วงนี้ร้านอาหารมีน้อย ไม่ต้องพูดถึงชาวบ้านในหมู่บ้านเดียวกัน ต่อให้ผู้บังคับบัญชาระดับตำบลมาทำธุระในหมู่บ้าน สุดท้ายเจ้าบ้านก็ต้องจัดอาหารเลี้ยงรับรองอยู่ดี

แน่นอนว่าค่าอาหารยังเบิกจากบัญชีส่วนกลาง

ระหว่างกินข้าว ผู้ใหญ่บ้านอารมณ์ดี เอาแต่สวมหมวกคำชมให้หลินชูเซี่ยไม่หยุด จนฉินเจียงที่นั่งข้าง ๆ ฟังแล้วยังรู้สึกเขินแทน

แต่พอมองน้องสะใภ้คนนี้อีกที เธอกลับยิ้มแย้มและรับมือได้อย่างคล่องแคล่ว สมกับคำที่ว่าเห็นคนก็พูดให้ถูกหูคน เห็นผีก็พูดให้ถูกใจผี