บทที่ 193 ความคิดถึงที่เพิ่มขึ้นจากก่อนเทศกาล

บทที่ 193 ความคิดถึงที่เพิ่มขึ้นจากก่อนเทศกาล

เพราะมีรถคันนี้ หลินชูเซี่ยจึงอารมณ์ดีตลอดทั้งวัน

แม้ที่นี่จะเป็นชีวิตที่เธอเคยใช้มา แต่หลังจากผ่านชีวิตในยุคหลังมาแล้ว คงไม่มีใครชินกับยุคสมัยที่ล้าหลังเช่นนี้

การสื่อสารไม่สะดวก การเดินทางก็ไม่สะดวก แม้แต่การไปไหนใกล้ ๆ แค่ไม่กี่กิโลเมตรก็ยังต้องเดินเท้าหรือถีบจักรยานแบบดั้งเดิม

ด้วยเหตุนี้เอง หลินชูเซี่ยจึงยิ่งนับถือคนอย่างฉินหยางเป็นพิเศษ

พอพูดถึงฉินหยาง เขาจากไปกว่าหนึ่งเดือนแล้ว แม้ทั้งคู่จะติดต่อกันทางจดหมายอยู่บ่อย ๆ แต่ความคิดถึงกลับเพิ่มขึ้นจากก่อนเทศกาล

กลับไปแล้วค่อยเขียนจดหมายหาเขาอีกฉบับดีกว่า ตอนนี้อากาศอุ่นขึ้นแล้ว งานก่อสร้างทางนั้นคงกลับมาเร่งทำงานล่วงเวลากันอีก