บทที่ 186 คางคกยังคิดจะกินเนื้อหงส์？

บทที่ 186 คางคกยังคิดจะกินเนื้อหงส์?

ซุนหลานหลานเหลือบมองหลิวต้าฮุยที่กำลังกินอาหารอยู่ไกล ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าควรพูดอะไรดี

หลายวันนี้หลิวต้าฮุยแวะมาร้านซาลาเปาแทบทุกวัน มาทุกครั้งหลังพ้นช่วงมื้อกลางวันตอนที่คนในร้านน้อย

ถ้าจังหวะนั้นซุนหลานหลานอยู่ในโถง เขาก็จะเอ่ยทักซุนหลานหลานด้วย

ถ้าซุนหลานหลานไม่อยู่ เขาก็กินเสร็จแล้วไม่รั้งอยู่ต่อ จ่ายเงินแล้วก็ไป

ดูเหมือนเขามากินซาลาเปาจริง ๆ แต่ซุนหลานหลานเห็นเขาทีไรก็รู้สึกหงุดหงิด

ร้านเปิดทำธุรกิจ คนเขามากินอาหาร เธอก็ไล่เขาไปไม่ได้

ซูเหวินซงมองคิ้วตาที่หงุดหงิดของเธอแล้วเม้มปาก พอเห็นไช่จวินกำลังเช็ดโต๊ะอยู่ด้านข้าง ก็เดินเข้าไปหา

“ผู้อำนวยการโรงงานซูมาหาอะไรกินหรือ?” ไช่จวินถาม