กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 164 ผู้ชายก็ยังเป็นเด็กจนวันตาย
ซูเหวินเม่าถูกตะคอกใส่จนโมโหขึ้นมา วันนี้ออกไปข้างนอกก็โดนคนอื่นทำให้ขุ่นเคืองมาทั้งวัน พอกลับบ้านยังต้องโดนพ่อด่าอีก เขาจึงตัดสินใจไม่สนอะไรแล้ว
“ฉันทำงานไม่ดีตรงไหน พวกเขาต่างหากที่จงใจเล่นงานฉัน ถ้าแกไม่อยากไปก็ช่าง อย่างมากฉันก็เลิกทำ งานบ้า ๆ นั่น ต่อให้ซุนต้องไป ซุนก็ไม่ไปแล้ว วัน ๆ ต้องทำตัวเป็นหลานชายคอยก้มหัวประจบคนอื่น แล้วยังโดนดูถูก ใครอยากไปก็ไปเอง”
“ไม่ไปทำงานแล้วแกจะไปทำอะไร แกคิดว่าพ่อยังเลี้ยงคนที่เอาแต่กินไม่ทำงานได้อีกสองคนหรือ”